"Aby wskrzesić przeszłość nie potrzeba na to silnego polotu wyobraźni. Mamy ją przed sobą i możemy dowolnie badać. Najodleglejsza przeszłość społeczna istnieje i drga przed nami życiem"

Letaurneau

W 1918 roku Państwo Polskie odzyskało niepodległość. W wyniszczonym kraju powoli ale systematycznie życie powracało do normy. Mieszkańcy ziemi opoczyńskiej przystępowali do budowy spalonych i zniszczonych działami wojennymi siedzib. Przy budowie wsi korzystano głównie z zasobów leśnych, lecz rodzimi cieśle nie byli w stanie obrobić toporem kłód drewna, a miejscowi tracze nie nadążali ręcznie przecierać drewna. Ta potrzeba chwili rodziła konieczność odtwarzania "małego przemysłu" (m. in. tartaku).

W 1919 roku Zygmunt hr. Broel-plater przy wydajnej pomocy byłego oficera armii austriackiej - administratora dóbr Białaczów Stanisława Macura przystąpił do budowy tartaku z założeniem, że będzie on przecierał drewno na potrzeby gospodarcze dóbr Białaczów.

Tartak został zlokalizowany w środkowej części wsi Petrykozy, przy drodze do Skroniny, w pobliżu torów kolejowych. Zainstalowano jeden trak produkcji niemieckiej firmy "Hoffman" z górnym napędem z transmisji zamieszczonej nadtrakiem. Napęd uzyskiwano z parowej lokomobili o niewielkiej mocy.

Obecnie jest to zakład dwutrakowy, o rocznym przerobie 22 000 m3 surowca.

Nasza firma kiedyś            Nasza firma dziś